«پیچک» ساخته‌ی تولگا کاراجلیک، خواهردوقلوی «جنون» امین آلپر است، هر دو فیلم با الهام از فضای پرتنش این روزهای ترکیه، داستانی از جنون و دیوانگی را روایت می‌کنند. هرچقدر «جنون» در این کار متکی به فضاهای واقعی و رخدادهای واقعی است و دنیای ذهنی شخصیت‌هایش را هم با استفاده از همین واقعیت‌ها به تصویر می‌کشد، «پیچک» با محدود کردن فضایش به یک کشتی باری و تمرکز بر شش شخصیت، رویکردی انتزاعی‌تر و مینیمال‌تر به خود می‌گیرد. اینکه چطور در همین روزهای سلطه اردوغان، کاراجلیک توانسته فیلم استعاری خود را بسازد، مهم نیست، مهم این است که او در مقام فیلمسازی که تنها هدفش شعار دادن و یا بیانیه صادر کردن نیست (درست مثل امین آلپر در «جنون») داستان خیال‌زدگی و سقوط شخصیت‌هایش را با پرداختی توام با اعتماد به نفس بالا و به شدت دقیق روایت می‌کند.

کاراجلیک با استفاده از سکوت و سایه، تاکید بر چشم‌های شخصیت‌هایش در نماهای نزدیک، کمپوزیسیون‌های بیانگر و ترکیب‌بندی رنگ نارنجی لباس خدمه کشتی با رنگ سرد خاکستری بدنه کشتی، تقابل جنون و عقل را با مهارت به تصویر می‌کشد. «پیچک» برای لحظاتی یادآور «جوانی» جوزف کنراد است، با همان دقت در پرداخت جزئیات و زندگی سخت روی عرشه‌ی کشتی و گاه به دلیل سرسختی بِی‌بابا، شخصیت ناخدای کشتی، سم کرافت در «برهنه‌ها و مرده‎ها»ی نورمن می‌لر را به ذهن متبادر می‌سازد که گرفتار سلسله‌مراتب و گرفتار شدن در باتلاقی ناخواسته بود. «پیچک» هر چه پیشتر می‌رود، وهم‌آلودتر می‌شود و جنبه استعاریش – سکون کشتی که در نزدیکی ساحل لنگر انداخته و تمامی معنای که می‌شود برای این کشتی در نظر گرفت و شخصیتی به نام کرد که بود و نبودش بر دشواری شرایط دامن می‌زند – قدرت بیشتری می‌گیرد و در سکانس قدرتمند و درخشان رشد پیچک‌ها به اوج خودش می‌رسد.

«پیچک» فیلم بلند سوم کاراجلیک است و متاسفانه آن دو فیلم دیگر را ندیدم، اما همین فیلم نشان می‌دهد او در کنار آلپر می‌توانند آینده‌دار سینمای ترکیه باشند، سینمایی که در همین سال گذشته با فیلم‌هایی مثل «آلبوم» ساخته‌ی مهمت خان مرتوغلو، «پیچک»، «جنون»، «سرمای قلندر» ساخته‌ی مصطفی کارا و «سرزمین مادری» ساخته‌ی صنم توزن نشان داده محدود به نوری بیلگه جیلان و سینمای شخصی و تغزلی او نیست.

پی‌نوشت: «پیچک» در جشنواره‌های تسالونیکی، کارلووی‌واری، ساندنس، اودسا و استانبول نمایش داشته و برنده جوایز بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه و بازیگر مرد جشنواره فیلم پرتقال طلایی آنتالیاست.
برای دیدن مشخصات فیلم به اینجا بروید!

Total Views: 1406 ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *