سینمای گرجستان

رنسانس در سرزمین پیروسمانی – نگاهی به سینمای نوین گرجستان

کمی بیش از دو سال پیش بود که داور بخش سینمای ملی گرجستان در جشنواره فیلم تفلیس بودم و باید تمامی فیلم‌های کوتاه٬ مستند و بلند آن سال گرجستان را می‌دیدم و بعد به همراه اولریخ گرگور که در ایران با کتاب سینمای هنری شناخته می‌شود و همسرش اریکا که منتقد و برنامه‌ریز جشنواره‌ای است...

داریو آرجنتو

مویه‌هایی از اعماق – سوسپیریا و سینمای داریو آرجنتو

داریو آرجنتو شاید معروف‌ترین کارگردان سینمای جالو (سینمایی که با ساد‌ه‌انگاری می‌شود سینمای تریلر سرشار از خون و عیش دهه 1970 ایتالیا توصیفش کرد) باشد. فیلمسازی که خیلی سریع تعدادی از فیلم‌هایش به آثاری کالت بدل شدند و بسیاری از فیلمسازهای مطرح این روزهای سینما از جمله گاسپار نوئه و نیکلاس ویندینگ رفن از او...

به وقت شام و عرق سرد – جشنواره فیلم فجر 36

به وقت شام (ابراهیم حاتمی‌کیا) حاتمی‌کیا همیشه با سطحی‌ترین احساسات مخاطبش درگیر بوده و برای این کار همیشه شعاری‌ترین دیالوگ‌ها را نوشته و دوربینش یک لحظه خودنمایی را کنار نگذاشته. زمانی این کارها تاثیر داشت، زمانیکه حاج کاظم وقتی داد می‌زد و داد می‌خواست دل موافق و مخالف به درد می‌آمد، زمانیکه حاتمی‌کیا با شور...

تلما و لوئیز ریدلی اسکات

وسترن واژگون – تلما و لوئیز ساخته ریدلی اسکات

انگار فیلم باید در همین گرند کنیون تمام می‌شد و جز این اگر بود عجیب بود؛ «تلما و لوئیز»، این فیلم چندوجهی ریدلی اسکات از همان نمای آغازینش، از همان تصویر سیاه و سفیدش از بیابانی بی‌انتها که لوحِ قرار گرفتن نام فیلم و عواملش است و بعد آرام آرام رنگی می‌شود و در آخر...