Lazzaro felice

غار نادانی – لازاروی خوشحال ساخته آلیچه رورواکر

«لازاروی خوشحال» برنده جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم کن فیلمی است در دو بخش. فیلمی که شبیه بهترین کارهای برادران تاویانی آغاز می‌شود اما در نیمه دوم به یک درام اجتماعی/انتقادی سردستی شبیه بسیاری از فیلم‌های ضعیف این گونه در سینمای خودمان بدل می‌شود.

سینما

چرا سینما؟ – در پاسخ به مجله 24

مجله 24 به مناسب شماره 100 خود سه سوال پرسیده بود درباره چرایی دوست داشتن سینما. امروز به مناسبت روز ملی سینما و متاسفانه همزمان با فراگیر شدن خبر پایان انتشار مجله 24 با گروه فعلی و روی کارامدن آدمی نامرتبط به سینما، دوباره خواندن نوشته حس و حالی غریب دارد، مثل حس و حال...

مربع روبن اوستلند

میل مبهمِ بدوی بودن – مربع ساخته روبن اوستلند

روبن اوستلند، فیلمساز سوئدی به گواه صحبت‌هایش در گفت‌وگویی که برای مجله 24 با او انجام دادم، بیش از آنکه علاقه داشته باشد روزانه فیلم ببیند و به شکلی پیگیر و سیری‌ناپذیر سینما را دنبال کند به تماشای ویدئوهای واقعی در یوتیوب علاقه دارد. به دنبال کردن ترندهای دنیای مجازی. خودش هم در دنیای مجازی...

Fahrenheit 451

دمای سوختن اندیشه – فارنهایت 451 ساخته رامین بحرانی

اقتباس رامین بحرانی و امیر نادری از رمان «فارنهایت 451» ری بردبری با نقل قولی از فرانتس کافکا آغاز می‌شود، نویسنده‌ای که جایی در فیلم سروان جان بیتی، او را منحرف توصیف می‌کند. جمله‌ای دوپهلو: «اغلب بهتر است در زنجیر باشی تا آزاد.»

هجوم

هجوم ساخته شهرام مکری و هزارتوی ارجاع‌هایش

کورین روندو در کتاب «چه کسی از سوزان سانتاگ می‌ترسد؟» می‌نویسد: سانتاگ خود را همواره در تماام زندگی یک خواننده می‌داند و عمل نوشتن خود را در همین راستا تعریف می‌کند: «خواندن، عشق به خواندن، امری است که شما را به رویای نویسنده شدن می‌برد. و زمان درازی پس از این که نویسنده شدید، خواندن...

بی‌عشق

آغاز سقوط – بی‌عشق ساخته آندری زویاگینتسف

برای پرداختن به «بی‌عشق» ساخته آندری زویاگینتسف باید کمی از سینما دور شویم. ولادیمیر پوتین وقتی سال 2008 پس از هشت سال ریاست جمهوری روسیه، این سمت را به دیمیتری مدودف داد، خیلی از تحلیلگران سیاسی این را آغاز دوره جدیدی از تزاریسم در روسیه عنوان کردند و وقتی در سال 2012 پوتین دوباره به...

فریب‌خورده

گمشده در ترجمه – درباره فریب‌خورده ساخته سوفیا کوپولا

«فریب‌خورده» را یک بار دان سیگل فیلم کرده و حالا هم سوفیا کوپولا. سیگل با آن روحیه «ماچو»منشانه با بازی کلینت ایستوود با خط‌های زمخت چهره و رفتار خشن مردانه‌ی از نوع مردان بدوی و وحشی فیلمی ساخت که زن‌ستیز بود و بی‌شرم و گستاخ. روایتی بود بی‌پروا از اغواگری مردی که زمین‌گیر شده اما...