یک مکان آرام

سکوت – یک مکان آرام ساخته جان کرازینسکی

فیلم‌های پساآخرزمانی بسیاری در طول تاریخ سینما ساخته شده‌اند و یکی از گونه‌های محبوب این نوع از سینما، نمایش گذران زندگی آخرین بازمانده‌هاست. از «شب مردگان زنده» جرج ای. رومرو و «آدم‌خوارها»ی لیلیانا کاوانی گرفته تا «جاده» ساخته جان هیلکات و «28 روز بعد» دنی بویل.

سوی دیگر باد

همشهری ولز – سوی دیگر باد ساخته اورسن ولز

فیلم «سوی دیگر باد» اورسن ولز مثل بشکه باروتی است که دینامیتی داخل آن افتاده است و هر لحظه ممکن است منفجر شود. انرژی مضاعفی دارد که در لحظه لحظه‌ی آن مشخص است. حتا حالا که بعد از بیش از 40 سال فیلم بالاخره اکران شده هم می‌شود حس کرد که فیلم نفرین‌شده‌ی اورسن ولز...

مربع روبن اوستلند

میل مبهمِ بدوی بودن – مربع ساخته روبن اوستلند

روبن اوستلند، فیلمساز سوئدی به گواه صحبت‌هایش در گفت‌وگویی که برای مجله 24 با او انجام دادم، بیش از آنکه علاقه داشته باشد روزانه فیلم ببیند و به شکلی پیگیر و سیری‌ناپذیر سینما را دنبال کند به تماشای ویدئوهای واقعی در یوتیوب علاقه دارد. به دنبال کردن ترندهای دنیای مجازی. خودش هم در دنیای مجازی...

Fahrenheit 451

دمای سوختن اندیشه – فارنهایت 451 ساخته رامین بحرانی

اقتباس رامین بحرانی و امیر نادری از رمان «فارنهایت 451» ری بردبری با نقل قولی از فرانتس کافکا آغاز می‌شود، نویسنده‌ای که جایی در فیلم سروان جان بیتی، او را منحرف توصیف می‌کند. جمله‌ای دوپهلو: «اغلب بهتر است در زنجیر باشی تا آزاد.»

هجوم

هجوم ساخته شهرام مکری و هزارتوی ارجاع‌هایش

کورین روندو در کتاب «چه کسی از سوزان سانتاگ می‌ترسد؟» می‌نویسد: سانتاگ خود را همواره در تماام زندگی یک خواننده می‌داند و عمل نوشتن خود را در همین راستا تعریف می‌کند: «خواندن، عشق به خواندن، امری است که شما را به رویای نویسنده شدن می‌برد. و زمان درازی پس از این که نویسنده شدید، خواندن...

بی‌عشق

آغاز سقوط – بی‌عشق ساخته آندری زویاگینتسف

برای پرداختن به «بی‌عشق» ساخته آندری زویاگینتسف باید کمی از سینما دور شویم. ولادیمیر پوتین وقتی سال 2008 پس از هشت سال ریاست جمهوری روسیه، این سمت را به دیمیتری مدودف داد، خیلی از تحلیلگران سیاسی این را آغاز دوره جدیدی از تزاریسم در روسیه عنوان کردند و وقتی در سال 2012 پوتین دوباره به...

برتران مندیکو

احضار روح جادویی سینما – پسران وحشی ساخته برتران مندیکو

برتران مندیکو یکی از نام‌های جذاب سینمای تجربی در یکی دو دهه اخیر سینمای فرانسه است. فیلمسازی که بالاخره امسال با «پسران وحشی» (Les garçons sauvages) ساخت فیلم بلند را هم تجربه کرد. این فیلمساز در طی دو دهه اخیر با ساخت فیلم‌های کوتاهی که ساخته موفق شده پیروان خاص خود را پیدا کند و...

سینمای گرجستان

رنسانس در سرزمین پیروسمانی – نگاهی به سینمای نوین گرجستان

کمی بیش از دو سال پیش بود که داور بخش سینمای ملی گرجستان در جشنواره فیلم تفلیس بودم و باید تمامی فیلم‌های کوتاه٬ مستند و بلند آن سال گرجستان را می‌دیدم و بعد به همراه اولریخ گرگور که در ایران با کتاب سینمای هنری شناخته می‌شود و همسرش اریکا که منتقد و برنامه‌ریز جشنواره‌ای است...

داریو آرجنتو

مویه‌هایی از اعماق – سوسپیریا و سینمای داریو آرجنتو

داریو آرجنتو شاید معروف‌ترین کارگردان سینمای جالو (سینمایی که با ساد‌ه‌انگاری می‌شود سینمای تریلر سرشار از خون و عیش دهه 1970 ایتالیا توصیفش کرد) باشد. فیلمسازی که خیلی سریع تعدادی از فیلم‌هایش به آثاری کالت بدل شدند و بسیاری از فیلمسازهای مطرح این روزهای سینما از جمله گاسپار نوئه و نیکلاس ویندینگ رفن از او...

دیوید کراننبرگ

سینمای پنهان – ویدئودروم ساخته دیوید کراننبرگ

بلوغ سینمایی دیوید کراننبرگ خیلی دیر رخ می‌دهد و تا سال‌ها، حتا وقتی به شهرت هم می‌رسد از این بلوغ خبری نیست. وقتی فیلم‌های دوره اول فیلمسازیش را نگاه می‌کنی، کارهایی مثل «جرم‌های آینده»، «استریو» و «هار» و حتا «اسکنرز» و «Shivers»، همچنان احساس می‌کنی با فیلمسازی روبرو هستی که ذوق‌زدگی بیش از اندیشه او...

آندری وایدا

در جستجوی هویت و حافظه ملی – نگاهی به سینمای آندری وایدا

سه نفر بودند که سینمای لهستان را جهانی کردند؛ رومن پولانسکی، کریشتف کیشلفسکی و آندری وایدا. سه نفری که هنوز هم علمدار سینمای لهستان هستند و نام‌های دیگری چون یژه اسکولیموفسکی، آندری ژوافسکی، آنیژکا هولاند و کریشتف زانوسی در سایه نام آنها قرار گرفتند.