بهترین فیلم‌های سال

بهترین فیلم‌های سال 2017

چرا فهرست بهترین فیلم‌های سال را می‌نویسم؟ همین فهرست بهترین‌های سال را؟ برای اینگه فخر بفروشیم و بگوییم چه فیلم‌های بسیاری دیدیم؟ یا اینکه ما هم بخشی از بازی سالانه باشیم؟ این فهرست که به زبان فارسی است و مطمئنا مخاطبان خودش را دارد، شاید هم خیلی اندک. این فهرست چه تاثیری می‌تواند بگذارد؟

Despite the Night

در هزارتوی تاریکی – برخلاف شب ساخته فیلیپ گراندریو

فیلیپ گراندریو از آن فیلمسازهایی است که روی مرز سینمای هنری راه می‌رود، هرگز سینمایش راهی به گیشه نبرده و حتا در وادی سینمای هنری هم آنقدر حاشیه‌نشین بوده که حتا در میان دوست‌داران سینمای هنری هم نامی کمترشنیده شده است، اما آنهایی که سینمایش را دنبالش کردند شیفته جنون و غرابت سینمایش شدند.

داستان یک شبح

شبح سرگردان – داستان یک شبح ساخته دیوید لوری

«- منتظر کسی هستم. / – کی؟ / – یادم نمی‌آید.» این دیالوگ کوتاهی است که بین دو روح یا شبح در فیلم «داستان یک شبح» ساخته‌ی دیوید لوری رخ می‌دهد. فیلمی غریب درباره بسیاری از موضوعات حیاتی بشر، موضوعاتی که انسان اگر کمی از روزمرگی فاصله بگیرد و به اندیشه فرو برود محال است به آنها توجهی...

هونگ ساتگ-سو

سیمای زنی در دوردست – نگاهی به سینمای هونگ سانگ-سو

هونگ سانگ-سو، کارگردان 57 ساله اهل کره جنوبی این روزها با چنان سرعتی فیلم می‌سازد که فقط می‌شود با دوران اولیه فیلمسازی ژان لوک گدار مقایسه‌اش کرد، همان زمانی که گدار «از نفس افتاده» و «سرباز کوچک» را در یک سال ساخت و یا «دو سه چیزی که از او می‌دانم»، «زن چینی» و «آخر...

کلر دنی

همچون شعر سپید – در جستجوی مینیمالیسم در سینمای کلر دنی

سینمای مینیمالیستی شاید عریان‌ترین شکل سینما باشد. سینمایی که اتکای خود را از داستان‌های پرفراز و نشیب برداشته، از بازی‌هایی که به چشم می‌آیند دور شده، ترفندهای اکسپرسیو سینمایی را به حداقلِ ممکن تقلیل داده و نتیجه کاری است با فاصله بعید از سینمای رایج هر کشوری. فیلم مینیمالیستی کمترین فاصله را با فیلم‌های قصه‌محور...

دنی ویلنو

جسدهای مدفون در دیوار – سیکاریو ساخته دنی ویلنو

پس از تماشای «سیکاریو» ساخته‌ی دنی ویلنو با خودت می‌گویی شاید دیگر وقتش باشد درباره استفاده از نمای هوایی از شهرها و مناظر در فیلم‌های تریلر مقاله‌ای بلند نوشت؛ استفاده از این نماهایی که اغلب با «دِرون» گرفته شده‌اند و در آن لنز دوربین همچون ناظری تمام‌بین به زمین نگاه می‌کند به صورت ترجیع‌بند در...

شکارچیان

پنهان در برف – شکارچیان ساخته تئو آنگلوپولوس

تئو آنگلوپولوس، نامی که با زیبایی گره خورده است، نامی یادآور شکوه بصری و سمعی سینما، نامی یادآور بزرگان سینمای پیش از خودش همچون سرگی آیزنشتاین و دیوید وارک گریفیث، نامی یادآور اوج و غنای سینمای مدرن، نامی که جدا کردنش از سینمای آرام، برداشت‌های بلند و میزانسن‌های پیچیده جدانشدنی است. تئو آنگلوپولوس نامی است...

2001: A Space Odyssey

دن کیشوت و آسیاب بادی – استنلی کوبریک و یک ادیسه‌ی فضایی

دیوید رابینسن بهار سال 1966 مقاله‌ای بلندبالا برای سایت اند ساند نوشت و در آن از گشت و گذارش در پشت صحنه «2001: یک ادیسه‌ی فضایی» استنلی کوبریک گفت. آنچه در ادامه می‌خوانید گزیده‌ای از این مطلب است که در شماره دسامبر 2014 سایت اند ساند، به بهانه اکران دوباره این فیلم منتشر شده است.

پیشگام سینمای زنانه‌ی مدرن – نگاهی به فیلم ابرهای شناور

میکیو ناروسه در سال 1955 هنوز «زنی که از پله‌ها بالا رفت»، «دختران، همسران و یک مادر»، «جایگاه یک زن»، «زندگی یک زن»، «تمناء» و «غریبه‌ی درون یک زن» را نساخته است، هنوز استفاده از قاب‌های عریض فراگیر نشده تا با آغوش باز به استقبال آن برود و تعدادی از به‌یادماندنی‌ترین فیلم‌هایش را با استفاده...

کاسموس

وصیتنامه هنرمند – درباره‌ی فیلم کاسموس آندری ژوافسکی

اگر فیلم «کاسموس» اولین برخورد کسی با فیلمی از آندری ژوافسکی باشد، احتمالا بعد از بیست دقیقه قید تماشای آن را می‌زند، اگر هم برخورد اولش نباشد و جدا از «تسخیر» فیلم دیگری هم از این کارگردان سازش‌ناپذیر لهستانی (و فرانسوی به دلیل کار در فرانسه برای مدت بسیار) دیده باشد، می‌داند فیلم در همان...