دنی ویلنو

جسدهای مدفون در دیوار – سیکاریو ساخته دنی ویلنو

پس از تماشای «سیکاریو» ساخته‌ی دنی ویلنو با خودت می‌گویی شاید دیگر وقتش باشد درباره استفاده از نمای هوایی از شهرها و مناظر در فیلم‌های تریلر مقاله‌ای بلند نوشت؛ استفاده از این نماهایی که اغلب با «دِرون» گرفته شده‌اند و در آن لنز دوربین همچون ناظری تمام‌بین به زمین نگاه می‌کند به صورت ترجیع‌بند در...

دنی ویلنو

ترس‌افکنی – محبوسان ساخته دنی ویلنو

«محبوسان» ساخته‌ی دنی ویلنو فیلمی داستانگوست و داستانی که تعریف می‌کند هم چندان داستان تازه‌ای نیست؛ آن هم در این روزها که موضوع کودک‌ربایی انگار به برگ طلایی بسیاری از فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی مثل «قتل» و «بر فراز دریاچه» بدل شده است. اما آرون گازویکوفسکی (فیلمنامه‌نویس) و دنیس ویلنو (کارگردان) در «محبوسان»  تصویری نو...

دشمن دنی ویلنو

مرد تکثیرشده – دشمن ساخته دنی ویلنو

فیلم «دشمن» ساخته دنی ویلنو با نمایی عجیب پایان می‌گیرد و تا معنای این نمای پایانی را درک نکنیم، نمی‌توانیم به راحتی درباره فیلم قضاوت کنیم. ماجرای فیلم درباره معلم تاریخی به نام آدام است که یک روز فیلمی می‌بیند و متوجه می‌شود یکی از بازیگران نقش فرعی فیلم شباهت عجیبی به او دارد. این...

جیمز کامرون

گام برداشتن به ظلمت شب – جایگاه بیگانه‌های جیمز کامرون در مجموعه بیگانه

«آینده از آن ترسوها نیست، از آن دلیرهاست… فضاپیمای چلنجر ما را به سمت آینده می‌کشاند، و ما راه آنها را ادامه می‌دهیم.» این بخشی از سخنرانی معروف رونالد ریگان پس از انفجار فضاپیمای چلنجر است که در تاریخ 28 ژانویه 1986 به فضا پرتاب و تنها پس از 73 ثانیه منفجر شد و هر...

شکارچیان

پنهان در برف – شکارچیان ساخته تئو آنگلوپولوس

تئو آنگلوپولوس، نامی که با زیبایی گره خورده است، نامی یادآور شکوه بصری و سمعی سینما، نامی یادآور بزرگان سینمای پیش از خودش همچون سرگی آیزنشتاین و دیوید وارک گریفیث، نامی یادآور اوج و غنای سینمای مدرن، نامی که جدا کردنش از سینمای آرام، برداشت‌های بلند و میزانسن‌های پیچیده جدانشدنی است. تئو آنگلوپولوس نامی است...

نیکلاس روگ

چند خط درباره نیکلاس روگ

نیکلاس روگ که همین روزها 89 ساله شد از عزیزان است برایم، یکی از موردهای جالب دنیای سینما، فیلمسازی جسور که یک زمانی خیلی جلوتر از زمانه خود بود و بعد انگار دلش خواست به وادی دیگری سرک بکشد و خب، وادی که دلم را ببرد نبود.

نوکتوراما

آن پناهِ شبانه – نوکتوراما ساخته برتران بونلو

«نوکتوراما» برتران بونلو همه چیزش معماست، از عنوان فیلم بگیر تا همه آنچه در دو ساعت و 10 دقیقه فیلم شاهد آن هستیم. نام فیلم می‌تواند برگرفته از یکی از ترانه‌های نیک کیو و بد سیدز باشد، ترانه‌ای درباب اشتیاق و تمنایی برای با هم بودن و غیرممکن بودن آن و درنتیجه پناه بردن به...

آلخاندرو خودوروفسکی

آسا نیسی ماسا – آلخاندرو خودوروفسکی و شعر بی‌پایان

سال 2016 سالی دلنشین بود، سرشار از فیلم‌های جذاب چه در سینمای مستقل و چه در سینمای شخصی. فیلم‌هایی هم بودند که آدم را ناامید می‌کردند مثل «اسلک بی» برونو دومون که پس از تغییر مسیرش در فیلمسازی با فیلم/سریال «کن کن کوچولو»، در دومین تلاشش برای خلق داستان هجوآمیز کارآگاهی کلا به جاده خاکی...

هتل بزرگ بوداپست

در جستجوی زمان از دست رفته – هتل بزرگ بوداپست ساخته وس اندرسن

«هتل بزرگ بوداپست» عیش مدام وس اندرسون بوده، حتما! فیلم پر است از ارجاع‌های ریز و درشت این کارگردان خوش‌ذوق و ظریف‌بین به فیلم‌هایی که بسیار دوست‌شان می‌دارد‍‍‍‍؛ از «گوشواره‌های مادام ناشناس» ماکس افولس گرفته تا «سرگیجه» آلفرد هیچکاک، از «لارنس عربستان» گرفته تا «لعنتی‌های بی‌آبروی» کوئنتین تارانتینو و این فهرست را می‌شود ادامه داد...

فیلم بدوی

سینمای دست‌نیافتنی – درباره فیلم بدوی ساخته ژولیو برسان

ژولیو برسان از کمترشناخته‌شده‌های سینماست، از کشوری که روزگاری موج نوی سینمایش خیلی سروصدا راه انداخت: برزیل. سینما نوو (Cinema Novo) اصطلاحی بود که برای این سینما به کار می‌برند و منظور از آن جنبشی بود که در دهه‌های پنجاه و شصت میلادی در سینمای برزیل پا گرفت و دو فیلمساز مطرح آن گلوبر روشا...

آیزنشتاین در گوآناخوآتو

یک فیلمساز تک‌رو – آیزنشتاین در گوآناخوآتو

«آیزنشتاین در گوآناخوآتو» فیلم جدید پیتر گرین‌اوی اخیرا در دسترس قرار گرفته، این فیلمساز با کارنامه بلندبالای فیلم‌های مستند و داستانیِ کوتاه و بلندش یکی از سازش‌ناپذیرترین‌های سینمای اروپا و از قدرندیده‌ترین‌ها و در این یکی دو دهه اخیر، یکی از فراموش‌شده‌ترین‌هاست که دیگر جشنواره‌های اصلی چندان کاری به او ندارند و اگر فیلمی از...