فارسی‌نوشت‌ها

چرا سینما؟ – در پاسخ به مجله 24

مجله 24 به مناسب شماره 100 خود سه سوال پرسیده بود درباره چرایی دوست داشتن سینما. امروز به مناسبت روز ملی سینما و متاسفانه همزمان با فراگیر شدن خبر پایان انتشار مجله 24 با گروه فعلی و روی کارامدن آدمی نامرتبط به سینما، دوباره خواندن نوشته حس و حالی غریب دارد، مثل حس و حال این چند ماه گذشته و شاید باز هم سینما نجات‌بخش باشد. Continue Reading “چرا سینما؟ – در پاسخ به مجله 24”

Articles, فارسی‌نوشت‌ها

میل مبهمِ بدوی بودن – مربع ساخته روبن اوستلند

روبن اوستلند، فیلمساز سوئدی به گواه صحبت‌هایش در گفت‌وگویی که برای مجله 24 با او انجام دادم، بیش از آنکه علاقه داشته باشد روزانه فیلم ببیند و به شکلی پیگیر و سیری‌ناپذیر سینما را دنبال کند به تماشای ویدئوهای واقعی در یوتیوب علاقه دارد. به دنبال کردن ترندهای دنیای مجازی. خودش هم در دنیای مجازی بسیار فعال است و صفحه فیسبوکش را خودم مدام به روزرسانی می‌کند. Continue Reading “میل مبهمِ بدوی بودن – مربع ساخته روبن اوستلند”

Articles, فارسی‌نوشت‌ها

احضار روح جادویی سینما – پسران وحشی ساخته برتران مندیکو

برتران مندیکو یکی از نام‌های جذاب سینمای تجربی در یکی دو دهه اخیر سینمای فرانسه است. فیلمسازی که بالاخره امسال با «پسران وحشی» (Les garçons sauvages) ساخت فیلم بلند را هم تجربه کرد. این فیلمساز در طی دو دهه اخیر با ساخت فیلم‌های کوتاهی که ساخته موفق شده پیروان خاص خود را پیدا کند و اصطلاحا کالت خودش را شکل داده است. Continue Reading “احضار روح جادویی سینما – پسران وحشی ساخته برتران مندیکو”

فارسی‌نوشت‌ها

آگراندیسمان شنیداری – درباره مکالمه ساخته فرانسیس فورد کوپولا

«مکالمه» فرانسیس فورد کوپولا ادای دین یک شاگر به استاد است، شاگردی که خود کم از استاد ندارد (و حتی می‌شود گفت در این مورد از استاد خویش پیشتر است). «مکالمه» ادای دین کوپولا به «آگراندیسمان» میکل‌آنجلو آنتونیونی است، اما نه ادای دینی صرف. Continue Reading “آگراندیسمان شنیداری – درباره مکالمه ساخته فرانسیس فورد کوپولا”

فارسی‌نوشت‌ها

وسترن واژگون – تلما و لوئیز ساخته ریدلی اسکات

انگار فیلم باید در همین گرند کنیون تمام می‌شد و جز این اگر بود عجیب بود؛ «تلما و لوئیز»، این فیلم چندوجهی ریدلی اسکات از همان نمای آغازینش، از همان تصویر سیاه و سفیدش از بیابانی بی‌انتها که لوحِ قرار گرفتن نام فیلم و عواملش است و بعد آرام آرام رنگی می‌شود و در آخر هم آرام آرام در سیاهی محود می‌شود به ما می‌گوید که با یک وسترن روبرو هستیم اما وسترنی واژگون. Continue Reading “وسترن واژگون – تلما و لوئیز ساخته ریدلی اسکات”

Articles, فارسی‌نوشت‌ها

سینمای پنهان – ویدئودروم ساخته دیوید کراننبرگ

بلوغ سینمایی دیوید کراننبرگ خیلی دیر رخ می‌دهد و تا سال‌ها، حتا وقتی به شهرت هم می‌رسد از این بلوغ خبری نیست. وقتی فیلم‌های دوره اول فیلمسازیش را نگاه می‌کنی، کارهایی مثل «جرم‌های آینده»، «استریو» و «هار» و حتا «اسکنرز» و «Shivers»، همچنان احساس می‌کنی با فیلمسازی روبرو هستی که ذوق‌زدگی بیش از اندیشه او را به جلو می‌راند. Continue Reading “سینمای پنهان – ویدئودروم ساخته دیوید کراننبرگ”

Articles, فارسی‌نوشت‌ها

همچون شعر سپید – در جستجوی مینیمالیسم در سینمای کلر دنی

سینمای مینیمالیستی شاید عریان‌ترین شکل سینما باشد. سینمایی که اتکای خود را از داستان‌های پرفراز و نشیب برداشته، از بازی‌هایی که به چشم می‌آیند دور شده، ترفندهای اکسپرسیو سینمایی را به حداقلِ ممکن تقلیل داده و نتیجه کاری است با فاصله بعید از سینمای رایج هر کشوری. فیلم مینیمالیستی کمترین فاصله را با فیلم‌های قصه‌محور دارد -هرچند قصه دارد- و  بیشتر لحن و مودی دارد که در شعر آسان‌تر می‌شود پیدایش کرد، مثلا در شعر سپید. Continue Reading “همچون شعر سپید – در جستجوی مینیمالیسم در سینمای کلر دنی”

Articles, فارسی‌نوشت‌ها 0 comments on مرا ببین، مرا نخوان – درباره نقد فیلم

مرا ببین، مرا نخوان – درباره نقد فیلم

مطلب «مانیفستی کوتاه درباره نقادی و آکادمیسم» نوشته تگ گالاگر، هرچند نثری سنگین دارد و تنه‌ای به نوشته‌های فلسفی می‌زند، اما خیلی ساده، خواننده را به‌یاد چند سؤال آشنا می‌اندازد که کار منتقد چیست، نقد فیلم چیست Continue Reading “مرا ببین، مرا نخوان – درباره نقد فیلم”