ریویو, فارسی‌نوشت‌ها

تجسم بلاهت – هالووین ساخته دیوید گوردن گرین

«هالووین» جان کارپنتر جریانی را در ساختِ فیلم ‏های کم هزینه اما پرسود راه انداخت که حالا بعد از چهار دهه، بارها پوست انداخته و هر بار طبق سلیقه مخاطبان روز، خودش را به روز کرده. «هالووین» کارپنتر یکی از پیشکسوت ‏های ساخت فیلم‏ های «قاتلِ چاقو به دست» و «قربانیان جوان» – اغلب دختران – است. فیلمی که خیلی سریع به کالت بدل شد و ساخت دنباله ‏هایش شروع شد و از طرفی راه را برای ساخت فیلم ‏های دیگری مثل «جمعه سیزدهم» (جمعه نحس) و «کابوس در خیابان اِلم» و بعدها مجموعه‏ فیلم‏ های «جیغ» (برای آشنایی با وس کریون به اینجا بروید) و حتا در این سال‏ ها برای کارهایی مثل «اره» هموار کرد. Continue Reading “تجسم بلاهت – هالووین ساخته دیوید گوردن گرین”

ریویو, فارسی‌نوشت‌ها

چه هراسی دارد ظلمت شب – درباره فیلم خانه‌‏ای که جک ساخت

«خانه‌ای که جک ساخت» ساخته‌ی لارس فون تری‌یه را می‌شود از چند زاویه نگاه و تحلیل کرد و شاید بهترین و نزدیک‌ترینش به مضمون کلی فیلم همان بررسی قرابت قاتل زنجیره‌ای/هنرمند و قتل/آفرینش هنری و مقتول/اثر هنری باشد. اصلا همین قرار دادن قتل و آفرینش هنری چیزی است که فیلم فون‌تری‌یه را به اثری جنجالی بدل می‌سازد وگرنه ما در فیلم‌های پیشین او قتل‌ها و صحنه‌های دلخراش‌تری هم دیده بودیم، هرچند که آن فیلم‌ها هم درباره خشونت و نمایش خشونت و میل سادیستی فون تری‌یه به آزار مخاطب نبودند و کژ دیده شدند و کج خوانده شدند. Continue Reading “چه هراسی دارد ظلمت شب – درباره فیلم خانه‌‏ای که جک ساخت”